Στην περίπτωση αυτή το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί μόνο εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς από δύο (2) τουλάχιστον χρόνια. Στην περίπτωση αυτή ο κλονισμός τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί, έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο του ενάγοντος. Η συμπλήρωση του χρόνου διάστασης υπολογίζεται κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής και δεν εμποδίζεται από μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ των συζύγων.

Τις περισσότερες φορές οι σύζυγοι μετά την τέλεση του γάμου δημιουργούν περιουσιακά στοιχεία είτε με κοινές προσπάθειες είτε με προσπάθεια του ενός από τους δύο συζύγους.  

Ο νομοθέτης προέβλεψε ότι ο σύζυγος που έχει συνεισφέρει στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου κατά την διάρκεια του γάμου έχει δικαίωμα να αναζητήσει δικαστικά την συμμετοχή του στα αποκτήματα κατά τη διάρκεια του γάμου. 

Η αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα του γάμου απαιτεί έναν εξειδικευμένο δικηγόρο που έχει χειριστεί παρόμοιες υποθέσεις.   

Συγκεκριμένα, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1400 του Αστικού Κώδικα, αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.  

Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή. Η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται αναλογικά και στην περίπτωση διάστασης των συζύγων που διάρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια. 

Οι δικηγόροι του γραφείου μας και ιδίως ο διαχειριστής της εταιρίας μας Στέφανος Οικονόμου, δικηγόρος στον Άρειο Πάγο έχουν χειριστεί πολλές υποθέσεις που ο ένας από τους δύο συζύγους διεκδικούσε συμμετοχή στην περιουσία που απέκτησε ο άλλος σύζυγος κατά την διάρκεια του γάμου. Η βαθιά γνώση του οικογενειακού δικαίου και η σχετική εμπειρία των δικηγόρων μας σε υποθέσεις συμμετοχής στα αποκτήματα εγγυώνται ότι θα χειριστούμε την υπόθεσή σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και θα προασπίσουμε τα συμφέροντά σας.  

Πρέπει να σημειωθεί ότι στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν από δωρεά, κληρονομία ή κληροδοσία ή με διάθεση των αποκτημάτων από αυτές τις αιτίες. Από την ίδια επίσης διάταξη του άρθρου 1400 ΑΚ προκύπτει, ότι η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα προϋποθέτει αναγκαίως: α) αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου κατά τη διάρκεια του γάμου, β) λύση ή ακύρωση του γάμου ή τριετής διάσταση των συζύγων που απαιτείται να είναι συμπληρωμένη, γ) συμβολή του ενάγοντος στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου και δ) αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αυξήσεως της περιουσίας του άλλου συζύγου και της συμβολής του ενάγοντος. Η συμβολή του ενάγοντος στην περιουσιακή επαύξηση του άλλου συζύγου μπορεί να γίνει είτε με παροχή υπηρεσιών, είτε με παροχή κεφαλαίων, όταν οι παροχές αυτές δεν επιβάλλονται από την υποχρέωση συνεισφοράς στις οικογενειακές ανάγκες (άρθρο 1390 του ΑΚ).  

Το είδος της συμβολής μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε υλική παροχή η οποία εξέρχεται από τα όρια της υποχρέωσης για συνεισφορά στην αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας και στην παροχή υπηρεσιών στο συζυγικό οίκο, οι οποίες είναι αποτιμητές σε χρήμα, μετά όμως την αποτίμηση της υποχρέωσης για συνεισφορά στην κάλυψη των οικογενειακών αναγκών (άρθρο 1389 του ΑΚ). 

 Ο σύζυγος που μετείχε με βάση την οικονομική του δυνατότητα στα βάρη του γάμου με ποσό μικρότερο από τον άλλο, δικαιούται, αδιαφόρως ευπορίας ή απορίας του, διατροφή, εφόσον διέκοψε τη συμβίωση από εύλογη αιτία.
Ομοίως και όταν η διακοπή προήλθε από τον υπόχρεο διατροφής λόγω παραπτώματος του δικαιούχου, οπότε, αν αυτό συνιστά λόγο διαζυγίου, περιορίζεται η διατροφή στα απολύτως αναγκαία (ελαττωμένη διατροφή), κατόπιν ένστασης περιέχουσας το παράπτωμα και αντίστοιχο αίτημα. Προσδιορισμός διατροφής βάσει αναγκών του δικαιούχου υπό συνθήκες οικογενειακής ζωής, σε συνδυασμό με τις ανακύψασες από τη χωριστή διαβίωση.

Το δικηγορικό μας γραφείο έχει αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα, συνέπεια και επιτυχία  υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας και έχει μακροχρόνια εμπειρία στην παροχή νομικών υπηρεσιών για την διαφύλαξη των συμφερόντων του πελάτη μας, είτε αυτός είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας είτε κατηγορούμενος ως δράστης άσκησης ενδοοικογενειακής βίας. Οι δικηγόροι του γραφείου μας, έχοντας άρτια επιστημονική κατάρτιση και παρακολουθώντας όλες τις τρέχουσες αλλαγές σε νομικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, παρέχουν πλήρη νομική υποστήριξη με μεθοδικότητα, ευελιξία, αξιοπιστία και ταχύτητα, πάντοτε με γνώμονα την αποτελεσματική και άρτια προάσπιση των συμφερόντων και δικαιωμάτων του κάθε πελάτη μας, όχι μόνο στις αίθουσες των δικαστηρίων αλλά και εκτός, μέσω ενημέρωσης του πελάτη και υπόδειξης της πιο πρόσφορης οδού ή στρατηγικής για την ευδοκίμηση των επιδιώξεών του και την ορθή εφαρμογή του νόμου για την απονομή δικαιοσύνης.

 

1. 1.      Το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας

Η βαθιά οικονομική ύφεση με την οποία έχει έλθει αντιμέτωπη η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, οι δυσμενείς κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες (οικονομική κρίση, ανεργία, μεγάλος αριθμός μεταναστών) έχουν μοιραία συμβάλλει στην αλλαγή του τρόπου ζωής και σκέψης, αναπαράγοντας διαρκώς το φόβο της θυματοποίησης και την αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας. Το «αθέατο» αυτό  κοινωνικό φαινόμενο παθογένειας περιλαμβάνει την άσκηση κάθε είδους βίας ή κακοποίησης (σωματικής, σεξουαλικής,  ψυχολογικής, συναισθηματικής) που ασκείται σε βάρος του θύματος. Προστατευόμενα πρόσωπα είναι οι σύζυγοι, οι γονείς και οι συγγενείς α΄ και β΄ βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους, οι συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας μέχρι δ΄ βαθμού, οι ανάδοχοι γονείς, οι δικαστικοί παραστάτες εφόσον συνοικούν, καθώς επίσης κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί με την οικογένεια. Επίσης προστατεύονται οι μόνιμοι σύντροφοι και τα τέκνα τους εφόσον αυτά συνοικούν, καθώς και οι τέως σύζυγοι.  Το φαινόμενο συνδέεται με την τέλεση επιθετικών και εξαναγκαστικών συμπεριφορών και σημαντικό είναι πως η βία δεν απαιτείται να είναι μόνο σωματική για να διωχθεί ο θύτης (αν και είναι πιο εύκολο να διαγνωσθεί), αλλά ο όρος βία με την ευρεία ερμηνεία του  περιλαμβάνει την απειλή, την εξύβριση, την λεκτική ή ψυχολογική βία, την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας (βιασμός και μέσα στον γάμο) και της προσωπικότητας εν γένει, τον φυσικό περιορισμό (εξαναγκασμό σε απομόνωση), την οικονομική βία (στέρηση των απαιτούμενων οικονομικών πόρων για την αξιοπρεπή διαβίωση του θύματος), συμπεριφορές με την μορφή παραμέλησης (έλλειψη φροντίδας, στέρηση ιατρικής περίθαλψης ή εκπαίδευσης), την παρακώλυση απονομής δικαιοσύνης και γενικά κάθε συμπεριφορά που προκαλεί φόβο/τρόμο/ανησυχία και στοχεύει στη γενικότερη απαξίωση της προσωπικότητας (υποτιμητική κρίση, κλονισμό αυτοεκτίμησης κ.α.). 

 

1. 2.      Νομικές διατάξεις – Νομική αντιμετώπιση ενδοοικογενειακής βίας

Η ενδοοικογενειακή βία αναγνωρίζεται στη χώρα μας ως έγκλημα/ποινικό αδίκημα  και τιμωρείται από τις διατάξεις ειδικού νόμου (Ν. 3500/2006), στον οποίον ορίζεται ρητά ότι η άσκηση βίας κάθε μορφής μεταξύ των μελών της οικογένειας απαγορεύεται.

• Τα ποινικά αδικήματα της ενδοοικογενειακής βίας διακρίνονται σε πλημμελήματα (π.χ. ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη και εντελώς ελαφριά σωματική βλάβη που προκαλείται από συνεχή συμπεριφορά, ενδοοικογενειακή απειλή κ.α.) και κακουργήματα (βιασμός εντός του γάμου, ενδοοικογενειακή βαριά σωματική βλάβη με επιβαρυντική περίσταση αν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του, κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια κ.α.).

Ορισμένα από τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας (ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, παράνομη βία και απειλή, προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, παρακώλυση απονομής δικαιοσύνης) διώκονται αυτεπαγγέλτως, που σημαίνει υποχρεωτικά, άλλως δεν είναι απαραίτητη η μήνυση από την πλευρά του θύματος για να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του δράστη.

• Ως προς τις προβλεπόμενες εκ του νόμου ποινές ενδεικτικά αναφέρουμε ότι:

-η πρόκληση σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας ή εντελώς ελαφράς σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας μετά από συνεχή συμπεριφορά τιμωρείται με ποινή φυλάκισης από 1 έως 5 έτη

-αν από την πράξη προκλήθηκε κίνδυνος για τη ζωή του θύματος ή βαριά σωματική βλάβη, προβλέπεται ποινή φυλάκισης από 2 έως 5 έτη

-αν επακολουθήσει βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση το έγκλημα τιμωρείται με κάθειρξη από 5 έως 10 έτη.

Ιδιαίτερα αυξημένη προστασία παρέχεται στην έγκυο και στο ανήλικο μέλος της οικογένειας αλλά και σε κάθε άλλο μέλος της, το οποίο αδυνατεί για οποιονδήποτε λόγο να  αντισταθεί στην ενδοοικογενειακή βία που ασκείται εις βάρος του.

• Οι δικηγόροι του γραφείου μας συνδράμουν και εκπροσωπούντοθύμα ενδοοικογενειακής βίας, που έχει τις εξής νομικές δυνατότητες:

α/ αφού καταγγείλει το συμβάν ώστε να καταγραφεί από το αρμόδιο αστυνομικό όργανο, να προχωρήσει μέσω των δικηγόρων του γραφείου μας στην σύνταξη και υποβολή εγκλήσεως/μηνύσεως προκειμένου να ασκηθεί ποινική δίωξη στο θύτη ώστε αυτός να καταδικασθεί με τις προβλεπόμενες εκ του νόμου ποινές. Επισημαίνεται ότι για την υποβολή μηνύσεως δεν απαιτείται κατάθεση παραβόλου (όπως για τις μηνύσεις άλλων εγκλημάτων).

β/ να εγκαταλείψει την κοινή στέγη, αφού όμως πρώτα κοινοποιήσει στον δράστη  εξώδικη δήλωση,η οποία θα συνταχθεί με την συνδρομή των δικηγόρων του γραφείου μας, στην οποία να περιγράφει όλο το ιστορικό βίας μέσα στην οικογένεια και τους λόγους που εξαναγκάζουν το θύμα να φύγει από την οικογενειακή στέγη. Η εξώδικη δήλωση λαμβάνεται υπόψη κατά την διαδικασία ενώπιον των δικαστηρίων, ιδίως αν δεν έχει προηγηθεί άλλη νομική ενέργεια από την πλευρά του θύματος (π.χ. μήνυση).  

β/ να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια, εκπροσωπούμενο από τους δικηγόρους του γραφείου μας, και με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και με την έκδοση προσωρινής διαταγής να ζητήσει την απομάκρυνση του δράστη από την κοινή στέγη (την μετοίκησή του), την απαγόρευση να πλησιάζει σε αυτή, όπως και στο χώρο εργασίας του θύματος, τις κατοικίες στενών συγγενών, τα σχολεία των παιδιών και τους ξενώνες φιλοξενίας και γενικότερα να απαγορευτεί η επαφή του δράστη με το θύμα μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης. Επίσης μπορεί με την ίδια διαδικασία το θύμα να ζητά να του παραδοθούν όσα του ανήκουν (οικοσυσκευή) καθώς επίσης τη ρύθμιση επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, διατροφή, προσωπική επικοινωνία με τέκνα κλπ.

γ/ να ασκήσει αγωγή ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων, η οποία θα συνταχθεί από τους δικηγόρους του γραφείου μας, διεκδικώντας χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, η οποία ειδικά στις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 1.000 ευρώ (εκτός αν ο παθών επιθυμεί να ζητήσει μικρότερο ποσό).

• Οι δικηγόροι του γραφείου μας συνδράμουν και εκπροσωπούν τον κατηγορούμενο ως δράστη ενδοοικογενειακής βίας, ο οποίος έχει τις εξής νομικές δυνατότητες:

–          Να ζητήσει νομικές συμβουλές από τους δικηγόρους του γραφείου μας για την προβολή των στοιχείων υπεράσπισής του με σκοπό την απαλλαγή από τις αποδιδόμενες κατηγορίες.

–          Να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους του γραφείου μας και να ασκήσει αγωγή που θα συνταχθεί από δικηγόρο διεκδικώντας χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (προσβολής της προσωπικότητάς του).

–          Να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια και με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους του γραφείου μας, να ζητήσει να αρθεί η προσβολή (εφόσον συντρέχει επείγουσα περίπτωση και επικείμενος κίνδυνος).  

 

Το δικηγορικό μας γραφείο έχει αντιμετωπίσει διαφορές που ανακύπτουν από τις σχέσεις των συζύγων από το γάμο με υπευθυνότητα, συνέπεια, και επιτυχία, ειδικότερα δε υποθέσεις που έχουν αντικείμενο τη μετοίκηση του ενός των συζύγων διατασσόμενη από το δικαστήριο, έχοντας μακροχρόνια εμπειρία στην παροχή σχετικών νομικών υπηρεσιών για την διαφύλαξη των συμφερόντων των πελατών μας.

Οι δικηγόροι του γραφείου μας, έχοντας άρτια επιστημονική κατάρτιση και παρακολουθώντας όλες τις τρέχουσες αλλαγές σε νομικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, αντιμετωπίζουν τις υποθέσεις έχουσες αντικείμενο την μετοίκηση με ευαισθησία, απόλυτη διακριτικότητα και ευπρέπεια, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την γαλήνη, την τιμή και την προσωπικότητα του πελάτη. Παρέχουν πλήρη νομική υποστήριξη με μεθοδικότητα, ευελιξία, αξιοπιστία και ταχύτητα, έχοντας γνώμονα την αποτελεσματική και άρτια προάσπιση των συμφερόντων και δικαιωμάτων του κάθε πελάτη, όχι μόνο στις αίθουσες των δικαστηρίων αλλά και εκτός, μέσω ενημέρωσης του πελάτη και υπόδειξης της πιο πρόσφορης οδού ή στρατηγικής για την ευδοκίμηση των επιδιώξεών του και την ορθή εφαρμογή του νόμου για την απονομή δικαιοσύνης.

 

1. 1.      Η μετοίκηση συζύγου από την κοινή οικογενειακή στέγη  

Ο θεσμός του γάμου, όπως ο νόμος ορίζει, δημιουργεί κοινότητα βίου διεπόμενη από την υποχρέωση συμβίωσης των συζύγων. Η υποχρέωση αυτή υλοποιείται με τη συνοίκηση (συγκατοίκηση), με την οποία δημιουργείται ένας χώρος, η οικογενειακή στέγη, που προσδιορίζεται με κοινή απόφαση των συζύγων και προστατεύεται από το νόμο για όσο διάστημα διαρκεί ο γάμος. Οικογενειακή στέγη είναι μόνον ο χώρος κύριας και μόνιμης διαμονής (δηλ. όχι το εξοχικό σπίτι, εργαστήριο κλπ).

Ως γνωστόν, η λειτουργία του γάμου μπορεί να γίνει ομαλά, μπορεί όμως δυστυχώς να εξελιχθεί κατά τρόπο που να δικαιολογεί τον χωρισμό των συζύγων μέσω της διακοπής της έγγαμης συμβίωσης (συγκατοίκησης). Τούτο συμβαίνει π.χ. λόγω κάποιας εύλογης αιτίας, όπως η κακή συμπεριφορά του άλλου συζύγου, η επιλογή κατοικίας σε βάρος των συμφερόντων ή της εύλογης προσδοκίας του άλλου συζύγου, η σοβαρή, επικίνδυνη ή αποκλείουσα την επικοινωνία ασθένεια του ενός συζύγου (όπως η φρενοβλάβεια) ή άλλες συνθήκες παρόξυνσης των τεταμένων συζυγικών σχέσεων που δεν φθάνουν ωστόσο σε σημείο ώστε να δικαιολογείται ακόμη η λύση του γάμου (οπότε θα υπάρχει λόγος για έκδοση διαζυγίου).

Ο νομοθέτης λαμβάνοντας υπόψη εξωνομικούς παράγοντες, όπως το συμφέρον των τέκνων, τις ειδικές συνθήκες του κάθε συζύγου (π.χ. σωματική και ψυχική του υγεία, γενικότερες συνθήκες εργασίας του, οικονομική κατάσταση κυρίως του γονέα που έχει τη γονική μέριμνα των τέκνων)  ή άλλους λόγους επιείκειας, θέσπισε την δυνατότητα ρύθμισης της χρήσης της οικογενειακής στέγης μέσω της δυνατότητας προσφυγής στα δικαστήρια, όπου η δικαστική απόφαση που θα εκδοθεί θα μπορεί να  διατάζει την παραχώρηση στον ένα σύζυγο της αποκλειστικής χρήσης ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου (της οικογενειακής στέγης), ανεξάρτητα από το ποιος από τους δύο είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου ή έχει απέναντι στον ιδιοκτήτη το δικαίωμα χρήσης του. Η διατασσόμενη αυτή από το δικαστήριο παραχώρηση λέγεται μετοίκηση. Η μετοίκηση, δηλαδή, είναι ένα μέσο πρόνοιας για την άρση των προστριβών και διαμαχών μεταξύ των συζύγων, χαρακτηριζόμενο από την προσωρινότητά του, εφόσον θα διαρκέσει όσο και η διάσταση και θα λήξει είτε με την έκδοση διαζυγίου είτε με την τυχόν αποκατάσταση της συμβίωσης.

 Ένας από τους βασικούς λόγους που δικαιολογεί την λήψη νομικών μέτρων για την έκδοση απόφασης μετοίκησης είναι η ενδοοικογενειακή βία (είτε σωματική είτε ψυχολογική). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα αυτό βλέπετε άρθρο ιστοσελίδας μας για «ενδοοικογενειακή βία».    

1. 2.      Νομική αντιμετώπιση – Νομικές διατάξεις σχετικές με την μετοίκηση  

·         Οι δικηγόροι του γραφείου μας, στις περιπτώσεις που υπάρχει για τον πελάτη λόγος που να θεμελιώνει δικαίωμα για έγερση αγωγήςμε αίτημα τη μετοίκηση του άλλου συζύγου, συνδράμουν τον πελάτη με υπευθυνότητα και συνέπεια στην σύνταξη και άσκηση αγωγής ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων για τη ρύθμιση οικογενειακής στέγης,η οποία προβλέπεται με την διάταξη του άρθρου 1393 του Αστικού Κώδικα. Η αγωγή για τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης ασκείται όσο διαρκεί η διάσταση των συζύγων (μέχρι δηλαδή την έκδοση του διαζυγίου), είναι δηλαδή από τη φύση της προσωρινή και δεν έχει μονιμότητα.

·         Σε επείγουσες περιπτώσεις ή αν συντρέχει επικείμενος κίνδυνος, η ρύθμιση μπορεί να γίνει προσωρινά με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων με σχετική αίτηση ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου, η οποία συντάσσεται και κατατίθεται από τους δικηγόρους του γραφείου μας για λογαριασμό του πελάτη. Όπως σχετικά ορίζει η διάταξη του άρθρου 735 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το δικαστήριο έχει το δικαίωμα να διατάξει κάθε πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο που υπαγορεύεται από τις περιστάσεις, για τη ρύθμιση των σχέσεων των συζύγων από το γάμο και των σχέσεων γονέων και τέκνων, ιδίως να διατάξει τη μετοίκηση ενός από τους συζύγους, να ορίσει ποια πράγματα δικαιούται αυτός να παραλάβει για τη χωριστή του εγκατάσταση, να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο ο κάθε σύζυγος θα χρησιμοποιεί το ακίνητο όπου διαμένουν ή τα έπιπλα και σκεύη που χρησιμοποιούν από κοινού κλπ. Σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να διατάσσεται ιδίως η απομάκρυνση του καθ’ ου από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκησή του κλπ. 

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μάλιστα, είναι δυνατόν να εκδοθεί αυτεπαγγέλτως (υποχρεωτικά) και προσωρινή διαταγή του αρμοδίου δικαστηρίου, η οποία θα επιβάλλει το μέτρο άμεσα (έως την έκδοση της απόφασης επί της αιτήσεως), με την κατάθεση της σχετικής αίτησης ή μετά από συζήτηση της προσωρινής διαταγής στην οποία καλείται με οποιονδήποτε τρόπο ο καθ’ ου η αίτηση, εάν ο δικαστής κρίνει αναγκαία την εμφάνισή του. Η έκδοση προσωρινής διαταγής εννοείται ότι μπορεί να ζητηθεί και από τον αιτούντα, ώστε να ληφθεί άμεσα το απαιτούμενο ασφαλιστικό μέτρο (και πριν δηλαδή την έκδοση της απόφασης). 

Σημειώνουμε ότι όπως έχει κριθεί και με αποφάσεις δικαστηρίων, το ασφαλιστικό μέτρο της μετοίκησης διατάσσεται και αυτό όταν συντρέχει ουσιαστική διακοπή της συμβίωσης και σκοπό έχει, όχι να ρυθμίσει τη χρήση της συζυγικής στέγης (όπως θα γίνει με την απόφαση επί της αγωγής που προαναφέρθηκε), αλλά να ρυθμίσει τις σχέσεις των συζύγων που έχουν διαταραχθεί. Σκοπός δηλαδή είναι η διατήρηση της  ειρήνης και τάξης στη συζυγική οικία, εφόσον κρίνεται ότι η εξακολούθηση της συμβίωσης μόνο σε περαιτέρω παρόξυνση και εκτράχυνση των ήδη τεταμένων συζυγικών σχέσεων οδηγεί.  

·         Επιπροσθέτως, η απόφαση που διέταξε τη μετοίκηση μπορεί να ανακληθεί ή να μεταρρυθμισθεί σε περίπτωση μεταβολής των περιστάσεων που επέβαλαν την μετοίκηση και αυτό αφορά ιδίως τον σύζυγο σε βάρος του οποίου έχει επιβληθεί η παραχώρηση της χρήσης της συζυγικής στέγης στον άλλο σύζυγο. Επομένως, οι δικηγόροι του γραφείου μας σ’ αυτή την περίπτωση συνδράμουν τον ενδιαφερόμενο στη σύνταξη και κατάθεση αίτησης για την ανάκληση της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων μετοίκησης. 

·         Για την περίπτωση, τέλος, κατά την οποία ο σύζυγος σε βάρος του οποίου εκδόθηκε η απόφαση μετοίκησης, παραβιάσει την απόφαση και εισβάλει στη χωριστή διαμονή του άλλου συζύγου, οι δικηγόροι του γραφείου μας παρέχουν τις νομικές υπηρεσίες τους στο πελάτη-σύζυγο που διαμένει στην οικογενειακή στέγη, προκειμένου να τιμωρηθεί ο σύζυγος που παραβίασε την απόφαση, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα εφόσον εν προκειμένω συντρέχει το αδίκημα του άρθρου 334 ΠΚ περί διατάραξης της οικιακής ειρήνης. 

Ένα συνηθισμένο θέμα που προκύπτει κατά την διαδικασία της έκδοσης διαζυγίου είναι η επικοινωνία του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει αυτό.

Πολλές φορές ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί – συνήθως η μητέρα – δεν συναινεί εύκολα στην επικοινωνία του παιδιού με τον πατέρα είτε επειδή πιστεύει ότι αυτό δεν είναι προς το συμφέρον του τέκνου είτε κάποιες φορές επειδή δυστυχώς χρησιμοποιεί το θέμα αυτό ως μέσο πίεσης για άλλα θέματα όπως το θέμα της διατροφής.

Το οικογενειακό δίκαιο και συγκεκριμένα το άρθρο 1520 του Αστικού Κώδικα προβλέπει ρητά ότι ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με αυτό. Μάλιστα ο νόμος προβλέπει το ίδιο δικαίωμα και για τους απώτερους ανιόντες δηλαδή τον παπού και την γιαγιά του τέκνου.

Η μορφή και η συχνότητα της επικοινωνίας του τέκνου διαφέρει ανάλογα με την ηλικία του. Άλλη επικοινωνία θα πρέπει να έχει ένα παιδί 2 μηνών άλλη όταν γίνει 5 χρονών και άλη φυσικά όταν γίνει 15 ετών. Συνήθως όταν ένα παιδί είναι βρέφος αποφεύγεται η διανυκτέρευση αυτού εκτός του σπιτιού που διαμένει. Όσο το παιδί μεγαλώνει η επικοινωνία μπορεί να λάβει άλλη μορφή ( διανυκτέρευση, κοινές διακοπές, ταξίδια κλπ ) και να είναι πιο συχνή και μεγαλύτερης διάρκειας.

Βέβαια πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη το συμφέρον του παιδιού αλλά όταν αυτό έχει μία μεγαλύτερη ηλικία και ο δεσμός που έχει με τον γονέα και οι επιθυμίες του εφόσον μεγαλώνοντας το παιδί έχει τις σχολικές και εξωσχολικές υποχρεώσεις του τα προσωπικά του ενδιαφέροντα και φίλους.

Πολλές φορές τα ζευγάρια όταν χωρίζουν δεν κατανοούν ούτε τις ανάγκες του παιδιού αλλά ούτε και τις ανάγκες του γονέα που δεν μένει μαζί με το παιδί του αλλά θέλει να διατηρήσει τους δεσμούς του ανέπαφους. Οι δικηγόροι του γραφείου μας και κυρίως ο διευθυντής του δικηγορικού μας γραφείου Στέφανος Οικονόμου με την μεγάλη εμπειρία τους στο οικογενειακό δίκαιο μπορούν να σας συμβουλεύσουν τι είναι ορθό να συμφωνηθεί ανάλογα με την ηλικία του τέκνου αλλά και τις άλλες συνθήκες.

Όταν υπάρξει συμφωνία τα θέματα της επκοινωνίας του γονέα με το παιδί ρυθμίζονται με ένα ιδιωτικό συμφωνητικό συνήθως μαζί με την επιμέλεια και την διατροφή και αυτό υποβάλλεται στο Δικαστήριο για επικύρωση.

Όταν οι γονείς δεν συμφωνούν τότε το Δικαστήριο θα αποφασίσει πάντοτε με κριτήριο το συμφέρον του τέκνου αλλά λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες κάθε περίπτωσης.

Η εμπειρία του δικηγόρου είναι συνήθως καθοριστικός παράγοντας για να εκτεθούν στο Δικαστήριο οι ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περίπτωσης και να ληφθεί μία ορθή απόφαση.

Αν αντιμετωπίζετε παρόμοιο θέμα μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο τηλέφωνο 210 7231630 και να κλείσετε ένα ραντεβού με τον δικηγόρο Στέφανο Οικονόμου για να συζητήσετε το θέμα σας.

Όταν ένα παιδί γεννηθεί χωρίς γάμο των γονέων του τότε τίθεται θέμα αναγνώρισής ως τέκνο του από τον πατέρα του.

Η αναγνώριση αυτή μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Είτε με εκούσια αναγνώριση είτε κατόπιν δικαστικής απόφασης αν ο πατέρας ή η μητέρα αρνούνται να συναινέσουν στην αναγνώριση.

Οι δικηγόροι του γραφείου μας έχουν εμπειρία και στις δύο μορφές αναγνώρισης τέκνου.

Όπως θα σας ενημερώσει ο διευθυντής του δικηγορικού γραφείου μας, δικηγόρος Στέφανος Οικονόμου η εκούσια αναγνώριση γίνεται ενώπιον συμβολαιογράφου υπογράφοντας ο πατέρας σχετική πράξη αναγνώρισης τέκνου. Όμως απαραίτητη προυπόθεση είναι να υπογράψει και η μητέρα δίνοντας έτσι τη συναίνεσή της.

Υπάρχει όμως και η δυνατότητα η δήλωση αναγνώρισης τέκνου από τον πατέρα του να γίνει και με την διαθήκη του.

Όταν όμως ο πατέρας αρνείται να αναγνωρίσει το παιδί τότε η μητέρα έχει δικαίωμα να ζητήσει με αγωγή την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της που γεννήθηκε χωρίς γάμο της με τον πατέρα του. Το ίδιο δικαίωμα έχει και το τέκνο.

Στην περίπτωση που η μητέρα αρνείται την προβλεπόμενη συναίνεσή της για την εκούσια αναγνώριση τότε δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης έχει και ο πατέρας. Όμως όπως θα σας ενημερώσουν οι δικηγόροι του γραφείου μας, τα Δικαστήρια συνήθως διατάσσουν ειδικές ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να προκύψει πέραν πάσης αμφιβολίας η πατρότητα του τέκνου.

Σύμφωνα με το άρθρο 1481 ΑΚ η πατρότητα τεκμαίρεται, αν αποδειχθεί ότι αυτός, για τον οποίο προβάλλεται ισχυρισμός ότι είναι πατέρας, είχε σαρκική συνάφεια με τη μητέρα κατά το Κρίσιμο διάστημα της σύλληψης

Οι δικηγόροι του γραφείου μας μπορούν να σας συμβουλεύσουν αν αντιμετωπίζετε τέτοιο θέμα για τον καλύτερο τρόπο να κινηθείτε.

Όταν ένα παιδί γεννηθεί χωρίς οι γονείς του να έχουν τελέσει γάμο τίθεται θέμα για το ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού. Ο νόμος προβλέπει ρητά στο άρθρο 1475 του Αστικού Κώδικα ότι ο ο πατέρας μπορεί να αναγνωρίσει ως δικό του το τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο, εφόσον συναινεί σ` αυτό και η μητέρα με συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Το ερώτημα που τίθεται μερικές φορές στην πράξη είναι αν η αναγνώριση μπορεί να γίνει πριν από τη γέννηση του παιδιού δηλαδή όσο ακόμα αυτό είναι κυοφορούμενο.

Επί του θέματος υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία υποστηρίζει ότι από την γραμματική ερμηνεία του ανωτέρω άρθρου του Αστικού Κώδικα προκύπτει ότι για να αναγνωριστεί ένα τέκνο θα πρέπει να έχει ήδη γεννηθεί οπότε αποκλείεται η αναγνώριση κυοφορούμενου τέκνου.

Όμως αυτή η αυστηρή άποψη δημιουργεί προβλήματα σε ένα ζευγάρι που θέλει να κάνει ένα παιδί και δεν επιθυμεί να γεννηθεί το παιδί ως <<αγνώστου πατρός >>. Για αυτό τον λόγο πρέπει να γίνει δεκτό ότι η αναγνώριση πατρότητας τέκνου μπορεί να γίνει οποτεδήποτε, χωρίς περιορισμό και άρα και πριν την γέννηση του τέκνου και συγκεκριμένα από τον χρόνο της κυήσεως. Η αναγνώριση κυοφορούμενου είναι άρα δυνατή και μάλιστα κατά τις περιστάσεις ακόμη και επιβεβλημένη προς εξασφάλιση των συμφερόντων αυτού και της μητέρας του.

Η αντίθετη άποψη σχετικά με την αναγνώριση κυοφορούμενου φαίνεται ότι δεν λαμβάνει υπόψιν της τον κανόνα ότι το κυοφορούμενο εξομοιώνεται από το νόμο ως προς τα δικαιώματά του με το γεννημένο τέκνο.

Έτσι και σύμφωνα με γνωμοδότηση ΝΣΚ σχετικά με αναγνώριση πατρότητάς κυοφορούμενου στην αλλοδαπή χωρίς γάμο των γονέων του, είναι ισχυρή κατά το Ελληνικό δίκαιο, με την επιφύλαξη των διατάξεων ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο η αναγνώριση της πατρότητος τέκνου, που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του, η οποία γίνεται στην αλλοδαπή, προ της γεννήσεώς του, τα δε αποτελέσματά της θα επέλθουν, αν γεννηθεί ζωντανό, από της γεννήσεώς του, επί δε αναγνωρίσεως τέκνου προ της γεννήσεώς του, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, από Έλληνα πατέρα η Ελληνική ιθαγένεια κτάται από την γέννησή του.

Το γραφείο μας έχει μεγάλη εμπειρία και ειδίκευση σε κάθε μορφής θέματα οικογενειακού δικαίου όσο εξειδικευμένα και αν είναι και μπορεί να σας προτείνει τις κατάλληλες λύσεις για την αντιμετώπιση θεμάτων οικογενειακού δικαίου όπως είναι η αναγνώριση της πατρότητας κυοφορούμενου τέκνου.

Πολλές φορές συναντάμε δυστυχώς περιπτώσεις που ο ένας σύζυγος ή και τα παιδιά πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας με την  μορφή σωματικών βλαβών αλλά ακόμη και  λεκτικών επιθέσεων και  απειλών. Στις περιπτώσεις αυτές ο/η σύζυγος θύμα διστάζει να φύγει από την οικογενειακή στέγη καθώς δεν έχει που να πάει και δεν τολμάει να καταγγείλει τον βιαιοπραγήσαντα.

Από την άλλη πλευρά έχουμε δει περιπτώσεις που ο ένας σύζυγος προκειμένου να εκδικηθεί ή να πιέσει τον άλλο σύζυγο υπερβάλλει τα πράγματα και παρουσιάζει μία συνηθισμένη λογομαχία ενός αντρόγυνου ως περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας και καταθέτει σχετική μήνυση.

Οι διατάξεις του Ν. 3500/2006 αντιμετωπίζουν το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας, σε όλες του τις μορφές, ψυχολογικής, σωματικής, σεξουαλικής και συναισθηματικής βίας. Δυστυχώς, τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας είναι ένα φαινόμενο διαχρονικό που απαντά σε όλες τις κοινωνίες, ανεξαρτήτως οικονομικού, κοινωνικού και μορφωτικού υπόβαθρου των μελών της οικογένειας, εντός της οποίας ασκείται.

Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να λάβει τη μορφή της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, όταν ένα μέλος της οικογένειας προκαλεί σε ένα άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, η οποία τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον, ενός έτους. Σε περίπτωση που, η προηγούμενη πράξη είναι δυνατόν να προκαλέσει στο θύμα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση, τουλάχιστον, δύο ετών, ενώ αν επακολουθήσει βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση του θύματος, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Κάθειρξη επιβάλλεται και στην περίπτωση που η εν λόγω πράξη συνιστά μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης, επικίνδυνης για την υγεία, ή ψυχικού πόνου, ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, ιδίως με την παρατεταμένη απομόνωση του θύματος.

Άλλες μορφές που μπορεί να λάβει η ενδοοικογενειακή βία είναι αυτές της ενδοοικογενειακής παράνομης βίας και απειλής, όταν ένα μέλος της οικογένειας εξαναγκάζει άλλο μέλος χρησιμοποιώντας βία ή απειλή με σπουδαίο και άμεσο κίνδυνο σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή χωρίς το θύμα να υποχρεούται προς τούτο, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών, του βιασμού, της ενδοοικογενειακής προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας κλπ.

 Η βία όπως είπαμε μπορεί να είναι φυσική δηλαδή ένα δυνατό σπρώξιμο ή ένα χαστούκι ή και λεκτική δηλαδή οι βρισιές, οι φωνές και οι απειλές.

Σε κάθε περίπτωση όταν υπάρχουν τέτοια περιστατικά είναι απαραίτητο να συμβουλεύεται κανείς έναν εξειδικευμένο δικηγόρο για να αντιμετωπίσει το θέμα.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει την κατάθεση μήνυσης, την αποστολή εξώδικης διαμαρτυρίας ή την αίτηση μετοίκησης του βίαιου συζύγου δηλαδή τον εξαναγκασμό του από το Δικαστήριο να φύγει από την οικογενειακή στέγη.

Ο διευθυντής του δικηγορικού μας γραφείου, Στέφανος Οικονόμου και οι συνεργάτες του γραφείου μας έχουν μεγάλη εμπειρία στο χειρισμό υποθέσεων οικογενειακού δικαίου και διαζυγίων, όπου πολύ συχνά εμπλέκεται και ενδοοικογενειακή βία, τόσο υπερασπιζόμενοι την μηνύτρια όσο και τον κατηγορούμενο και είναι σε θέση να σας παράσχουν την κατάλληλη νομική καθοδήγηση και να σας εκπροσωπήσουν ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων, διασφαλίζοντας την επίτευξη του κατά το δυνατόν καλύτερου αποτελέσματος.

Η γονική μέριμνα είναι σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι όποιοι την ασκούν από κοινού. Η γονική μέριμνα περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία ή δίκη, που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του.  

Όταν όμως η έγγαμη συμβίωση διακόπτεται είτε με την έκδοση διαζυγίου είτε πολύ πιο πριν όπως συμβαίνει συχνά, τότε η επιμέλεια δηλαδή το τμήμα αυτό της γονικής μέριμνας που αφορά τα ουσιώδη θέματα της καθημερινότητας ενός παιδιού πρέπει να ανατεθεί στον γονέα με τον οποίο το παιδί διαμένει στο ίδιο σπίτι ώστε να μπορεί αυτός να του παρέχει την απαραίτητη καθημερινή φροντίδα. Η επιμέλεια δηλαδή είναι ένα τμήμα της γονικής μέριμνας που αφορά την ανάθεση της καθημερινής φροντίδας του τέκνου σε έναν από τους δύο γονείς με τον οποίο το τέκνο διαμένει στο ίδιο σπίτι. 

Τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν το παιδί αποφασίζονται και από τους δύο γονείς που διατηρούν από κοινού την γονική μέριμνα.  

Στην Ελλάδα η επιμέλεια ανατίθεται σχεδόν πάντα από τα Δικαστήρια στην μητέρα ιδίως όταν τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας. Οι δικαστικές αποφάσεις που αναθέτουν την επιμέλεια στον πατέρα είναι πολύ λίγες και συνήθως αυτό γίνεται όταν η μητέρα αντιμετωπίζει προβλήματα ή τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα και σθεναρά επιθυμούν να μείνουν με τον πατέρα τους. 

Ο λόγος είναι ότι τα παιδιά συνήθως είναι πιο δεμένα με την μητέρα τους, η οποία αφιερώνει περισσότερο χρόνο στην φροντίδα τους και στην εν γένει επιμέλειά τους.  

Οι δικηγόροι του γραφείου μας μπορούν να σας συμβουλεύσουν για την ρύθμιση της επιμέλειας του παιδιού ώστε ορισμένα σοβαρά ζητήματα παρότι αφορούν την επιμέλεια που μπορεί να την έχει ο ένας μόνο γονέας, να απαιτούν την έγκριση και του άλλου γονέα πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού. Τέτοια ζητήματα μπορεί να είναι η επιλογή του σχολείου του παιδιού, θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, θέματα διαπαιδαγώγησης, το αν ο γονέας που έχει την επιμέλεια μπορεί να μετακομίσει σε άλλη πόλη κλπ.  

Πάντως, πέραν της ανάθεσης της επιμέλειας σε έναν από τους δύο γονείς που είναι το σύνηθες, ο νόμος δεν αποκλείει την συνεπιμέλεια δηλαδή την ανάθεση της επιμέλειας του τέκνου και στους δύο γονείς. Αυτή η ρύθμιση συνήθως συνοδεύεται από την εναλλασσόμενη διαμονή του παιδιού με τους δύο γονείς. 

Σε ορισμένες χώρες η συνεπιμέλεια είναι υποχρεωτική από το νόμο και συνεχώς διευρύνονται οι χώρες που την καθιστούν υποχρεωτική. 

Η συνεπιμέλεια προφανώς ικανοποιεί περισσότερο τον πατέρα που συνήθως είναι ο <<χαμένος>> στις υποθέσεις της επιμέλειας εφόσον το Δικαστήριο αποφασίζει την διαμονή του τέκνου με την μητέρα και δίνει στον πατέρα ένα δικαίωμα επικοινωνίας που για τους περισσότερους πατεράδες δεν είναι αρκετό και πολλές φορές οδηγεί στην αποξένωση του πατέρα από το παιδί. 

Ήδη στην Ελλάδα έχουν εκδοθεί ορισμένες αποφάσεις που αποφασίζουν την συνεπιμέλεια του τέκνου αλλά συνήθως υπάρχουν ιδιαίτεροι λόγοι που το Δικαστήριο ξέφυγε από τη συνηθισμένη πρακτική. 

Υποστηρίζεται βέβαια ότι η συνεχής αλλαγή του τόπου διαμονής του παιδιού και το να μένει ένα μήνα με τον έναν γονέα και έναν μήνα με τον άλλο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο παιδί που έχει ανάγκη ένα σταθερό περιβάλλον και μία σταθερή ρουτίνα στην ζωή του. Από την άλλη μεριά όπως παραγνωρίζεται ότι με τη συνεπιμέλεια το παιδί μεγαλώνει χωρίς να στερείται τον ένα από τους δύο γονείς και επιτρέπει την ανάπτυξη δυνατών οικογενειακών δεσμών. 

Θεωρητικά η συνεπιμέλεια είναι το ιδανικό μοντέλο όταν και οι δύο γονείς συμφωνούν σε αυτό και συνεργαστούν ώστε να δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και ανατροφής του τέκνου. 

Στις περιπτώσεις όμως που οι γονείς δεν συνεργάζονται ή ο ένας από τους δύο δεν το επιθυμεί που στην πράξη είναι και οι περισσότερες, η συνεπιμέλεια μπορεί να μην έχει καλά αποτελέσματα και να δυσκολέψει την ζωή τόσο του παιδιού όσο και των γονέων. 

Το σίγουρο είναι ότι οι αποφάσεις που τα Δικαστήρια θα αποφασίζουν την συνεπιμέλεια συνεχώς θα αυξάνονται και στην Ελλάδα. 

Οι δικηγόροι του γραφείου μας μπορούν να σας συμβουλεύσουν για όλα τα θέματα επιμέλειας του τέκνου, για το τι πρέπει να πράξετε ώστε να αναλάβετε εσείς την επιμέλεια του και πως να αποκρούσετε μία αντίθετη αίτηση με την οποία ο άλλος γονέας διεκδικεί την επιμέλεια.